تبلیغات
تجلی غدیر - برادران و خواهران؛ مسئله این است
امروز :
 
نوشته شده توسط : فدایی گل زهرا                                    اللهم عجل لولیک الفرج
 به جرأت می‌توانم بگویم یکی از مشکلاتی که گروه‌های جهادی، به ویژه گروه‌های دانشجویی، با آن دست و پنجه نرم می‌کنند، اختلافاتی است که میان خواهران بزرگوار و برادران عزیز پیش می‌آید. این مشکلات هم می‌تواند پیش از اردو رخ بدهد و هم در حین اردو، و البته بعضاً پس از اردو هم گریبان جهادگران را رها نمی‌کند.

بودن یا نبودن

معمولاً وقتی اولین جرقه‌های اختلافات برادران و خواهران زده می‌شود، نخستین چیزی که به ذهن مسئول گروه می‌رسد این است که اصلاً چرا باید خواهران را به اردو ببریم؟ مگر چه کاری از دست آن‌ها برمی‌آید؟ با این که بودن آن‌ها موجب برخی مشکلات می‌شود، آیا باز هم باید خواهران گروه را همراهی کنند؟

اگر کسی این دید را دشته باشد که حضور خانم‌ها در اردوهای جهادی جایی ندارد، درک درست و کاملی از کار فرهنگی ندارد.

در اغلب روستاها، نیمی از جمعیت را زنان و دختران تشکیل می‌دهند. حال، اگر خواهران در گروه حضور نداشته باشند، وظیفه‌ی کار فرهنگی برای نصف مردم روستا را یا باید تعطیل کرد، و یا باید به عهده‌ی آقایان گذاشت! قطعاً تصریح می‌فرمایید که در خوش‌بینانه‌ترین حالت نتیجه‌ی کار فرهنگی آقایان برای خانم‌های روستا قابل قبول نیست. معمولاً زنان روستایی با حجب و حیای ویژه‌ای که دارند، خود را وارد چنین برنامه‌هایی نمی‌کند. بنابراین، حتماً باید خواهران با آن‌ها مواجه شوند.

پس مشکل کجاست؟

با این وجود، در بسیاری از گروه‌های جهادی، این مشکل به چشم می‌خورد. اگر منشأ این مشکل را بشناسیم، راحت‌تر می‌توانیم آن را حل کنیم.

یکی از دلایلی که منجر به مشکلات بسیار سخت در اردوهای جهادی می‌شود، اختلاط خواهران و برادران در اردو است. اگر بگویم گروه‌های جهادی ما سخت‌ترین ضربه را از همین مورد می‌خورند، سخنی به گزاف نگفته‌ام.

اختلاط اعضای گروه، علاوه بر مشکلاتی که در اعضا ایجاد می‌کند، اثرات نامطلوبی نیز بر روستاییان دارد. خودتان را بگذارید جای آن جوان روستایی که می‌بیند یک‌دفعه چندین دانشجو وارد روستایش شده‌اند و ادعای مسلمانی هم دارند. آن‌ها می‌خواهند - به زعم خود - دست توی روستایی را بگیرند و وارد صراط مستقیم کنند. اما در کمال تعجب می‌بینی دایماً دخترها و پسرها با هم نشست و برخواست دارند. وای از آن روزی که در این میان خنده‌ای یا شوخی رد و بدل شود...!!!

دومین عامل بروز برخی مشکلات را می‌توان به تفاوت‌های روانی و نگرشی خواهران و برادران مربوط دانست. برای مثال به چند نمونه از این تفاوت‌ها اشاره می‌کنم:

بسیاری از روان‌شناسان بر این عقیده‌اند که خانم‌ها گهگاه ثبات روانی خود را از دست می‌دهند. تصمیماتی می‌گیرند که آدم را شگفت‌زده می‌کند. مثلاً در یک اردو علی‌رغم همه‌ی هماهنگی‌های انجام شده، پس از گذشت چند روز خانم‌ها یکپارچه تصمیم گرفتند اردو را نیمه‌کاره رها کنند و به تهران بازگردند. با وجود مخالفت‌های مسئولین گروه، آن‌ها اصرار بر رفتن داشتند. روز بعد که مسئول گروه در تکاپوی پیدا کردن وسیله‌ای برای برگرداندن آن‌ها به تهران بود، خواهران گفتند که قصد دارند بمانند و به فعالیت‌های خود ادامه دهند. البته چند روز بعد دوباره گفتند که کار ما در روستا تمام شده و باید به تهران برگردیم! دست آخر دو روز پیش از اتمام اردو همگی برگشتند به تهران!

از دیگر مشکلات حضور بانوان در اردوهای جهادی، می‌توان به مسئله‌ی حجاب اشاره کرد. هیچگاه از خاطرم نمی‌رود که در یکی از اردوها در منطقه‌ی غرب کشور، چند خانم که حجاب خوبی نداشتند، کاملاً گروه را به هم ریخته بودند، به حدی که دغدغه‌ی شماره‌ی یک مسئول گروه شده بود این خواهران! البته خوشبختانه اکثر خواهران گرامی که در اردوهای جهادی شرکت می‌کنند به این مسئله واقف هستند و حجاب خود را به طور کامل رعایت می‌کنند، اما تذکر این نکته خالی از لطف نبود.




:: مرتبط با: جهاد ,
:: برچسب‌ها: برادران و خواهران؛ مسئله این است , جهادی , اردو , طرح هجرت ,
تاریخ انتشار : جمعه 2 فروردین 1392 | نظرات ()             داغ کن - کلوب دات کام
 
   
ولایت حضرت علی(ع) را یكصدوبیست هزار نفر در غدیر مشاهده كردند و همه آن را پذیرفتند، اما در اولین فرصت، به دلیل بی ایمانی، تمرد كردند و حق را زیر پا گذاشتند. أین مثل مالك؟ ‌أین عمار؟ أین ذوالشهادتین؟ كجاست مثل مالك؟ كجاست عمار؟ كجاست ذوالشهادتین؟ دیرگاهی پیش بود كه صدای گلایه علی (ع) در حد فاصل كوفه و شام برخاست.آن هنگام كه مالك اشتر و عمار و ذوالشهادتین، یعنی یاران صدیق علی (ع) به شهادت رسیده بودند و علی تنها مانده بود. سئوالی كه جوابی در پی نداشت. روزها برآمدند و شبها فرو رفتند. روزگار دیگری آمد. روزی به بلندای روزگار،‌عاشورا!