تبلیغات
تجلی غدیر - نزول سوره مائده
امروز :
 
نوشته شده توسط : فدایی گل زهرا                                    اللهم عجل لولیک الفرج

سوره ی مائدهسوره مائده آخرین سوره مفصلى است كه بر پیامبر صلى ‏الله‏ علیه‏ و‏ آله نازل شده و در بردارنده آیه إكمال و آیه تبلیغ و آیه ولایت مى‏ باشد كه بعد از حجة ‏الوداع نازل شده است.

مرحوم علامه طباطبائى مى ‏نویسد:

«اهل حدیث اتفاق‏ نظر دارند بر این‏كه سوره مائده آخرین سوره مفصلى است كه در اواخر عمر رسول خدا بر وى نازل شده است.»(1) و عیاشى در تفسیر خود از على علیه ‏السلام روایت مى‏ كند كه فرمود: «آخرین سوره ‏اى كه‏ بررسول‏ خدا نازل شد ، سوره مائده بود.(2) و ازامام‏ باقر علیه ‏السلام ازامام‏ على علیه ‏السلام روایت‏ كرده است كه: سوره ‏مائده سه‏ ماه‏ پیش از رحلت پیامبراكرم صلى ‏الله‏ علیه‏ و ‏آله نازل شد.(3).........

سوره ی مائدهسوره مائده آخرین سوره مفصلى است كه بر پیامبر صلى ‏الله‏ علیه‏ و‏ آله نازل شده و در بردارنده آیه إكمال و آیه تبلیغ و آیه ولایت مى‏ باشد كه بعد از حجة ‏الوداع نازل شده است. مرحوم علامه طباطبائى مى ‏نویسد: «اهل حدیث اتفاق‏ نظر دارند بر این‏كه سوره مائده آخرین سوره مفصلى است كه در اواخر عمر رسول خدا بر وى نازل شده است.»(1) و عیاشى در تفسیر خود از على علیه ‏السلام روایت مى‏ كند كه فرمود: «آخرین سوره ‏اى كه‏ بررسول‏ خدا نازل شد ، سوره مائده بود.(2) و ازامام‏ باقر علیه ‏السلام ازامام‏ على علیه ‏السلام روایت‏ كرده است كه: سوره ‏مائده سه‏ ماه‏ پیش از رحلت پیامبراكرم صلى ‏الله‏ علیه‏ و ‏آله نازل شد.(3)

اگر ما به این قسمت از آیه سوم سوره مائده دقت كنیم كه مى‏ فرماید: «ذلكم فسقٌ... فمن اضطرّ... فان الله غفورٌ رحیم»، متوجه مى ‏شویم كه این قسمت یك جمله كامل است و معناى خود را به خوبى مى ‏رساند و براى افاده معنا به آن قسمتى كه در وسط كلام آمده است، احتیاجى ندارد. در وسط این آیه، آیه اكمال آمده است كه مى ‏فرماید: «الیوم یئس الّذین كفروا من دینكم...»؛ امروز كسانى كه كافر شده ‏اند از كارشكنى در دین شما نومید گردیده ‏اند. پس از ایشان نترسید و از من بترسید. امروز دین شما را برایتان كامل ونعمت خود را بر شما تمام گردانیدم. و اسلام را براى شما به عنوان آیین برگزیدم.

بنابراین، فهمیده مى ‏شود كه این كلام، جمله معترض ه‏اى است كه در وسط این آیه قرار داده شده است و آیه براى رساندن معنا و دلالت خود هیچ احتیاجى به آن ندارد. البته فرقى نمى ‏كند كه بگوییم: آیه از همان ابتدا به همین صورت نازل شده و این جمله معترضه در آن قرار داشته و یا این‏كه بگوییم: این قسمت در زمان دیگرى نازل شده و هنگام تألیف در وسط این آیه قرار داده شده است. یا این‏كه بگوییم خود پیامبراكرم صلى ‏الله‏ علیه‏ و‏ آله به كاتبان وحى دستور داده است كه این جمله معترضه را در وسط این آیه قرار دهند، اگرچه از جهت معنا و زمان نزول باهم اختلاف دارند. چنان‏كه سیوطى این مطلب را در الدر المنثور به نقل از شعبى روایت كرده است: وقتى آیه «الیوم اكملت لكم دینكم» نازل شد، رسول خدا صلى ‏الله‏ علیه‏ و‏ آله در عرفه بود و از آن‏جا كه این آیه اعجاب حضرت صلى ‏الله‏ علیه‏ و‏ آله را برانگیخت، دستور داد كه آن را در ابتداى سوره قرار دهند.»(4) چنان‏كه قبلاً بیان كردیم، روز عرفه مصادف با شنبه بوده است، نه با پنجشنبه و جمعه، كه غالبا آن را مى‏ گویند و به روایتى كه از عمربن خطاب در جواب یك یهودى نقل شده، استناد مى ‏كنند.(5)


پی نوشت :

(1) - المیزان، ج 5، ص 157
(2) - تفسیر عیاشى، ج 1، ص 288
(3) - المیزان، ج 5، ص 163 - 168 / الدرالمنثور، ج 2، ص 285) 289
(4) - براى مطالعه بیش‏تر به كتاب آیات الغدیر، ص 264 - 268 مراجعه كنید.
(5) - مناقب آل ابى‏طالب، ج 3، ص 33 و شاید آنچه را كه عیاشى در تفسیر خود (ج 1، ص 327) از عمار بن یاسر روایت كرده است كه وقتى این آیه نازل شد، پیامبر آن را براى ما خواند و سپس فرمود: «من كنت مولاه فعلى مولاه» از حلبى باشد.




:: مرتبط با: داستان های غدیر , علی (ع) از هجرت تا غدیر ,
:: برچسب‌ها: حذیفه یمانی , غدیر , جوان ایرانی در غدیر , داستانهای غدیر , نزول سوره مائده , سوره مائده , آیه ولایت ,
تاریخ انتشار : جمعه 13 شهریور 1394 | نظرات ()             داغ کن - کلوب دات کام
 
   
ولایت حضرت علی(ع) را یكصدوبیست هزار نفر در غدیر مشاهده كردند و همه آن را پذیرفتند، اما در اولین فرصت، به دلیل بی ایمانی، تمرد كردند و حق را زیر پا گذاشتند. أین مثل مالك؟ ‌أین عمار؟ أین ذوالشهادتین؟ كجاست مثل مالك؟ كجاست عمار؟ كجاست ذوالشهادتین؟ دیرگاهی پیش بود كه صدای گلایه علی (ع) در حد فاصل كوفه و شام برخاست.آن هنگام كه مالك اشتر و عمار و ذوالشهادتین، یعنی یاران صدیق علی (ع) به شهادت رسیده بودند و علی تنها مانده بود. سئوالی كه جوابی در پی نداشت. روزها برآمدند و شبها فرو رفتند. روزگار دیگری آمد. روزی به بلندای روزگار،‌عاشورا!