تبلیغات
تجلی غدیر - زن و عقرب
امروز :
 
نوشته شده توسط : فدایی گل زهرا                                    اللهم عجل لولیک الفرج
چرا در حكمت 58 نهج البلاغه آمده است: «المرأة عقرب حلوة اللسعه»«زن عقربى شیرین نیش است»؟

امیرالمؤمنین علیه السلام كه زن را ریحانه (گل خوشبو) مى داند قطعاً در صدد نكوهش زنان نیست بلكه این جمله در واقع هشدارى است به زنان و مردان كه مراقب رفتارهاى خویش باشند. خداوند متعال جمال و كشش خاصى را در زن قرار داده است و این جذبه از همان زمان آغازین خلقت آدم و حوّا بوده است.

 چنان كه در روایات هم وارد شده است كه وقتى خداوند پس از آدم حوّا را آفرید و چشم آدم به این زن افتاد آن چنان جمالى در او دید كه گفت: خدایا این مخلوق زیبا كیست؟ و من مى خواهم با او مأنوس و هم صحبت باشم و زمانى كه صداى حوا را شنید به حوّا گفت چقدر خلقت تو زیباست! بنابراین خداوند متعال جمال و كشش خاصى را در درون زن قرار داده است كه این كشش باعث مى شود مردان گرایش خاصى نسبت به زنان احساس نمایند و زنان از این دل ربایى و خوش صحبتى سوء استفاده كنند.

از این رو امیرالمؤمنین علیه السلام با دقّتى كه به این موضوع داشته اند خواسته اند با این جمله حكیمانه مردان را از عواقب سوء گرایش هاى غیرمنطقى نسبت به زنان آگاه سازند. یعنى اگر چه آفرینش زن، شاهكار خلقت است و جذبه ها و جمال هاى دل ربایى دارد اما غرق شدن در این امور و معطوف شدن توجه دائمى به آن مانند سم كشنده اى است كه انسان را از پا در مى آورد و موجبات هلاكت او را فراهم مى سازد و شاید از همین روست كه گفته شده است «من تعود أفخاذ النّساء لم یفلح»؛ شهید ثانى، منیة المرید، ص 228.؛

 «اگر كسى به كامجویى از زنان عادت كند به فلاح و رستگارى نخواهد رسید». پس همان طور كه ملاحظه مى شود امیرالمؤمنین علیه السلام نخواسته است به زنان توهین نمایند بلكه خواسته اند مردان را نسبت به عواقب سوء زن پرستى آگاه سازند.

 امیرالمؤمنین علیه السلام درباره دنیا نیز بیانى مشابه با همین تعبیر دارد: «فانما مثل الدنیا مثل الحیة، لین مسها قاتل سمها»؛ نهج البلاغه، نامه 68.؛ «دنیا مثل آن مار خوش رنگى است كه رنگش زیبا، پوست آن بسیار نرم است اما درون آن سمّ كشنده اى است».

 آیا این سخن حضرت امیرعلیه السلام مذمّت دنیاست؟ دنیایى كه همه پیامبران، اولیاء، حكیمان، عارفان، صالحان و شهیدان در آن به كمال رسیده اند؟! دنیایى كه مظهر حق و محل تجارت اولیاى الهى و سجده گاه دوستان خدا تلقّى شده است؟ 

بدیهى است كه على علیه السلام در مقام مذمّت دنیا نیست بلكه در صدد نكوهش جذب دنیا شدن و گرفتار آمدن در زرق و برق آن است و یا اینكه وقتى مى گویند: اتومبیل خطرناك است نه اینكه اتومبیل چیز بدى است بلكه منظور این است كه راننده را توجه داده تا از آن به نحو عاقلانه استفاده نماید.

 ر.ك: جوادى آملى، زن در آیینه جلال و جمال، ص 374. زن و عقرب-نهج‏ البلاغه، حكمت
چرا در حكمت 58 نهج البلاغه آمده است: «المرأة عقرب حلوة اللسعه»«زن عقربى شیرین نیش است»؟

امیرالمؤمنین علیه السلام كه زن را ریحانه (گل خوشبو) مى داند قطعاً در صدد نكوهش زنان نیست بلكه این جمله در واقع هشدارى است به زنان و مردان كه مراقب رفتارهاى خویش باشند. خداوند متعال جمال و كشش خاصى را در زن قرار داده است و این جذبه از همان زمان آغازین خلقت آدم و حوّا بوده است.

 چنان كه در روایات هم وارد شده است كه وقتى خداوند پس از آدم حوّا را آفرید و چشم آدم به این زن افتاد آن چنان جمالى در او دید كه گفت: خدایا این مخلوق زیبا كیست؟ و من مى خواهم با او مأنوس و هم صحبت باشم و زمانى كه صداى حوا را شنید به حوّا گفت چقدر خلقت تو زیباست! بنابراین خداوند متعال جمال و كشش خاصى را در درون زن قرار داده است كه این كشش باعث مى شود مردان گرایش خاصى نسبت به زنان احساس نمایند و زنان از این دل ربایى و خوش صحبتى سوء استفاده كنند.

از این رو امیرالمؤمنین علیه السلام با دقّتى كه به این موضوع داشته اند خواسته اند با این جمله حكیمانه مردان را از عواقب سوء گرایش هاى غیرمنطقى نسبت به زنان آگاه سازند. یعنى اگر چه آفرینش زن، شاهكار خلقت است و جذبه ها و جمال هاى دل ربایى دارد اما غرق شدن در این امور و معطوف شدن توجه دائمى به آن مانند سم كشنده اى است كه انسان را از پا در مى آورد و موجبات هلاكت او را فراهم مى سازد و شاید از همین روست كه گفته شده است «من تعود أفخاذ النّساء لم یفلح»؛ شهید ثانى، منیة المرید، ص 228.؛

 «اگر كسى به كامجویى از زنان عادت كند به فلاح و رستگارى نخواهد رسید». پس همان طور كه ملاحظه مى شود امیرالمؤمنین علیه السلام نخواسته است به زنان توهین نمایند بلكه خواسته اند مردان را نسبت به عواقب سوء زن پرستى آگاه سازند.

 امیرالمؤمنین علیه السلام درباره دنیا نیز بیانى مشابه با همین تعبیر دارد: «فانما مثل الدنیا مثل الحیة، لین مسها قاتل سمها»؛ نهج البلاغه، نامه 68.؛ «دنیا مثل آن مار خوش رنگى است كه رنگش زیبا، پوست آن بسیار نرم است اما درون آن سمّ كشنده اى است».

 آیا این سخن حضرت امیرعلیه السلام مذمّت دنیاست؟ دنیایى كه همه پیامبران، اولیاء، حكیمان، عارفان، صالحان و شهیدان در آن به كمال رسیده اند؟! دنیایى كه مظهر حق و محل تجارت اولیاى الهى و سجده گاه دوستان خدا تلقّى شده است؟ 

بدیهى است كه على علیه السلام در مقام مذمّت دنیا نیست بلكه در صدد نكوهش جذب دنیا شدن و گرفتار آمدن در زرق و برق آن است و یا اینكه وقتى مى گویند: اتومبیل خطرناك است نه اینكه اتومبیل چیز بدى است بلكه منظور این است كه راننده را توجه داده تا از آن به نحو عاقلانه استفاده نماید.

 ر.ك: جوادى آملى، زن در آیینه جلال و جمال، ص 374. زن و عقرب-نهج‏ البلاغه، حكمت



:: مرتبط با: مقالات غدیر , نهج البلاغه ,
:: برچسب‌ها: زن در نهج البلاغه و روایات , زن , عقرب , سخنان امام علی , حکمت ,
تاریخ انتشار : شنبه 21 شهریور 1394 | نظرات ()             داغ کن - کلوب دات کام
 
   
ولایت حضرت علی(ع) را یكصدوبیست هزار نفر در غدیر مشاهده كردند و همه آن را پذیرفتند، اما در اولین فرصت، به دلیل بی ایمانی، تمرد كردند و حق را زیر پا گذاشتند. أین مثل مالك؟ ‌أین عمار؟ أین ذوالشهادتین؟ كجاست مثل مالك؟ كجاست عمار؟ كجاست ذوالشهادتین؟ دیرگاهی پیش بود كه صدای گلایه علی (ع) در حد فاصل كوفه و شام برخاست.آن هنگام كه مالك اشتر و عمار و ذوالشهادتین، یعنی یاران صدیق علی (ع) به شهادت رسیده بودند و علی تنها مانده بود. سئوالی كه جوابی در پی نداشت. روزها برآمدند و شبها فرو رفتند. روزگار دیگری آمد. روزی به بلندای روزگار،‌عاشورا!